തിരുവല്ല ശ്രീവല്ലഭ മഹാക്ഷേത്രംThiruvalla Sreevallabha Temple

തിരുവല്ല എന്ന പേരിന് കാരണമായ ശ്രീവല്ലഭ ക്ഷേത്രം ഇന്നും ഈ പട്ടണത്തിന്റെ ഹൃദയമാണ്. ശ്രീയുടെ (ലക്ഷ്മിയുടെ) വല്ലഭനായ മഹാവിഷ്ണു ഇവിടെ ശ്രീവല്ലഭനായി കിഴക്കോട്ട് ദർശനമരുളുന്നു; അതേ ശ്രീകോവിലിൽ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി ഭഗവാന്റെ ചക്രായുധം ദിവ്യരൂപമായ സുദർശനമൂർത്തിയും. നമ്മാഴ്വാരും തിരുമങ്കൈ ആഴ്വാരും പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയ 108 ദിവ്യദേശങ്ങളിലൊന്നാണിത്.

രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഇവിടത്തെ ദർശനത്തെ സവിശേഷമാക്കുന്നു. ഭഗവാന് വഴിപാടായി ക്ഷേത്രത്തിൽ കഥകളി അവതരിപ്പിക്കുന്നു – തലമുറകളായി തുടരുന്ന പാരമ്പര്യം. ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിൽ, ശ്രീകോവിലിലേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുന്ന ഗരുഡരൂപം ശിരസ്സിലേന്തിയ ഉയരമേറിയ കരിങ്കൽ ഗരുഡസ്തംഭവും ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു. നാല് വശത്തും ഗോപുരങ്ങളുള്ള വിശാലമായ മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളിലാണ് ക്ഷേത്രം.

The Sreevallabha temple gave Thiruvalla its name and is still the heart of the town. Mahavishnu is worshipped here as Sreevallabhan, the beloved of Sree (Lakshmi), facing east; in the same sanctum, facing west, stands Sudarshanamoorthy, the Lord's discus in divine form. It is one of the 108 Divya Desams sung by the Alvar poets Nammalvar and Thirumangai Alvar.

Two things make a visit here special. Kathakali is staged in the temple as an offering to the Lord – a tradition kept up for generations – and a tall black-granite Garuda pillar, topped by a figure of Garuda facing the shrine, rises in front of the temple. The temple is spread over a large walled compound with a gopuram on each side.

ശ്രീദേവി അന്തർജ്ജനത്തിന്റെ കഥയാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ഐതിഹ്യം. ഏകാദശിവ്രതം മുടങ്ങാതെ നോറ്റിരുന്ന ആ ഭക്തയായ വിധവ, പഞ്ചാംഗം വായിക്കാനറിയാത്തതിനാൽ കല്ലുകൾ എണ്ണിയാണ് ദിവസങ്ങൾ കണക്കാക്കിയിരുന്നത്; വ്രതം പൂർത്തിയാക്കാൻ ദിവസവും ഒരു ബ്രഹ്മചാരിക്ക് ഭക്ഷണം നൽകിയിരുന്നു. അന്ന് മല്ലികാവനം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ നാടിനെ തുകലാസുരൻ എന്ന അസുരൻ ഉപദ്രവിച്ചപ്പോൾ, ഭഗവാൻ ഒരു ബാലബ്രഹ്മചാരിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് അവനെ വധിച്ചുവെന്നും, ആ ആയുധമാണ് സുദർശനചക്രമായതെന്നും കഥ. ഉഗ്രശിവഭക്തനായിരുന്ന ഖണ്ഡാകർണ്ണൻ വിഷ്ണുസന്നിധിയിലേക്കയക്കപ്പെട്ട് ഇവിടത്തെ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് മോക്ഷം നേടിയെന്നും മറ്റൊരു കഥയുണ്ട്.

ദുർവ്വാസാവ് മഹർഷിയും സപ്തർഷികളും എല്ലാ രാത്രിയും തിരുവല്ലയിൽ ദർശനത്തിനെത്തുന്നുവെന്നും ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു. വിഗ്രഹം ചേരമാൻ പെരുമാളും രാജ്ഞിയും ചേർന്ന് എത്തിച്ചതാണെന്നും, ക്ഷേത്രം പെരുന്തച്ചൻ നിർമ്മിച്ചതാണെന്നും പ്രചാരമുള്ള പാരമ്പര്യമുണ്ട്.

ചരിത്രത്തിൽ, കേരളത്തിലെ പഴയ ബ്രാഹ്മണഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നും വേദപഠനത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രവുമായിരുന്നു തിരുവല്ല. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച, ഏകദേശം പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തിരുവല്ല ചെപ്പേടുകൾ മലയാളത്തിലെ ആദ്യകാല ഗദ്യരേഖകളിൽപ്പെടുന്നു; ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭൂസ്വത്തുക്കളെയും ദാനങ്ങളെയും കുറിച്ച് അവ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. 1750-കളിൽ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂറിന്റെ കീഴിലായി; ഇപ്പോൾ തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിനാണ് ഭരണം. വർഷത്തിൽ ഏതാനും ദിവസങ്ങളൊഴികെ സ്ത്രീകൾക്ക് അകത്തെ ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശനമില്ലാതിരുന്ന ദീർഘകാലത്തെ വിലക്ക് 1968-ൽ നീക്കി.

The temple's best-known legend is about Sreedevi Antharjanam, a pious widow who kept the Ekadasi fast faithfully, counting the days with pebbles because she could not read the calendar. She fed a Brahmin student each day to complete her vow. When the demon Thukalasura began to trouble the place, then called Mallikavanam, the Lord is said to have appeared as a young brahmachari and slain him with a weapon that became the Sudarshana chakra. Another story tells of Khandakarnan, a fierce devotee of Shiva who was sent to Vishnu and found release here after bathing in the temple tank.

Devotees also believe that the sage Durvasa and the Saptarishis come to worship at Thiruvalla every night. A popular tradition links the idol to the Chera king Cheraman Perumal and his queen, and the building of the temple to the master craftsman Perunthachan.

In recorded history, Thiruvalla was one of the old Brahmin settlements of Kerala and an important centre of Vedic learning. The Thiruvalla copper plates found in the temple, from about the 12th century, are among the earliest prose records in Malayalam and describe the temple's lands and endowments. The temple came under Travancore in the 1750s and is now administered by the Travancore Devaswom Board. For a long time women were not allowed into the inner temple except on a few days a year; this restriction was lifted in 1968.